امام علی(ع) (درباره دعا، توبه، استغفار و شکر) فرموده است: کسی را که چهار چیز دادند، از چهار چیز نومید نگشته:
*کسی را که امر به دعا نمودند، از روا ساختن درخواست نومید گردانند.
*کسی را که دستور به توبه دادند، از پذیرفتن نومیدش نسازند.
*کسی را که به استغفار وادار نمودند، ازآمرزش نومید ننمایند.
*و کسی را که شکر و سپاس یاد دادند، از فزونی (نعمت ها) نومیدش نکنند.

سید رضی(ره) فرماید:
و تصدیق و گواهی بر این فرمایش در کتاب خدای تعالی است که: *درباره دعا فرموده است: بخوانید مرا، درخواست اجابت شما را روا میسازم.
*درباره استغفار فرموده است: کسیکه کار زشت انجام دهد یا به خود ستم کند، پس از آن از خدا آمرزش خواهد، خداوند را آمرزنده مهربان می یابد.
*درباره سپاس گزاری فرموده است: اگر شکر نعمت بجا آورید نعمت شما را افزون میسازم.
*و درباره توبه فرموده است: خدا توبه کسانی را می پذیرد که کار زشت و ناشایسته از روی نادانی بجا آورده پس از آن به زودی (پیش از رسیدن قیامت) توبه کنند پس خدا آنها را می بخشد و خدا (به توبه راستی) دانا و (درباره هرکس) درستکار است.
نهج البلاغه، حکمت 130، صفحه 1151


